Πως πάμε; Μαθαίνω ότι υπάρχουν φασαρίες πίσω στην πατρίδα με τα πολιτικά κλπ. Κλασσικά, όποτε ο κόσμος μπουχτίζει με την καθημερινότητα του, ξεσπάει στην πολιτική. Ειδικά μετά τις καλοκαιρινές διακοπές. Ασχέτως εάν όλοι πλέον έχουν καταλάβει πως είτε με το ένα είτε με το άλλο κόμμα, εάν δεν αλλάξει η νοοτροπία μας ως λάος, προκοπή δε θα δούμε.
How we doing? I’m learning that there’s trouble back home with the politics etc. That’s classic, everytime people is fed up with their daily life, they start talking about politics. Specially after the summer holidays. Even if everyone has understood that whether there’s one party or another, if our mentality doesn’t change, we won’t do better.
Η εβδομάδα της προσαρμογής μου στην Aix φτάνει στο τέλος της. Βδομάδα που ήταν κι αυτή! Κάθε μέρα, από τις 8 το πρωί έως και αργά το απόγευμα, συνήθως με μικρά διαλείμματα για φαγητό, είτε ήμουν στο πανεπιστήμιο, (ακούγοντας διαλέξεις στα Γαλλικά για 6 ώρες…), είτε έψαχνα σπίτι. Το οποίο δεν είναι μία απλή διαδικασία τύπου παίρνεις μία Χρυσή Ευκαιρία, κάνεις 10-20-30 τηλέφωνα, κλείνεις rendez-vous, και αν σου αρέσει το διαμέρισμα το νοικιάζεις. Οοοοοοχι φίλοι μου.
My integration week here in Aix reaches it’s end. That was some week! Everyday from 8 o clock in the morning until late at the afternoon, usually with small lunch breaks, i was either at the University, (hearing lectures in French for 6 hours…) or i was searching for an apartement. Which is not a simple procedure like you buy a newspaper, make 10-20-30 phonecalls, make an appointment, and if you like the apartement you rent it. Noooop.
Η διαδικασία της εύρεσης διαμερίσματος είναι συγκεκριμένη εδώ όπως σας ξαναέγραψα. Τα περισσότερα διαμερίσματα διατίθεντε στην αγορά μέσω μεσιτών, οι οποίοι ζητούν εγγυητές που μένουν στη Γαλλία ώστε να είναι καλυμμένοι σε περίπτωση που ο ενοικιαστής το σκάσει. Κι όταν λέω εγγυητές, μη φαντάζεστε πως μιλάμε απλά για ένα δυό χαρτιά. Τα ελληνικά συστήματα να τα ξεχάσετε. Τα χαρτιά ελέγχονται εκτενώς, και οι νόμοι τηρούνται στο ακέραιο. Αυτό σημαίνει δύο πράγματα:1) Όλα είναι τυπικά και κανένας δε μπορεί να την φέρει στον άλλον (θετικό), 2) η υπερβολική τυπικότητα κάνει τις διαδικασίες δύσκολες και χρονοβόρες. (αρνητικό) Προσαρμοζόμαστε όμως.
The procedure of finding an apartmenet is really particular around here, as i’ve said earlier. Most apartmenets are given to the market through Real Astate Agencies, who ask for guarantee who are living in France so that they’re covered in case you get away without paying. And when i’m saying guarantee, it’s not like a couple of documents. Forget the Greek way. The documents are verified and checked throughly, and the law is strictly followed. That means 2 things: 1) Everything is like it should be and noone can screw someone else (positive) 2) over-formality makes the procedures hard to follow and time-consuming. (negative). But we’re adapting to that.
Το τρέξιμο λόγω των υποχρεώσεων μου έδωσε μίας πρώτης τάξεως ευκαιρία να δω πολλά πράγματα για την πόλη, τους ανθρώπους και τη ζωή εδώ από κοντά. Ουφ. Από που ν’αρχίσω; Λοιπόν καταρχάς, θέλω να σας πω με δυό λέξεις πως σ’αυτήν την πόλη, ο κόσμος ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΚΑΛΑ. Κι όταν λέω ξέρει να περνάει καλά, δεν εννοώ πως όλοι κάνουν extreme sports ή έχουν εξειζητημένα ενδιαφέροντα για να γεμίζουν τον χρόνο τους. Φυσικά, έχουν hobbies, αλλά βρίσκουν την χαρά και την ευτυχία σε καθημερινά απλά πράγματα, που το περιβάλλον της πόλης, ο καιρός και οι γενικότερες συνθήκες ζωής, μετατρέπουν σε απολαύσεις.
Being busy cause of my obligations gave me a first class opportunity to see things about the city, the people and the life from close by. Pf, where to begin with? So, first of all, i wanna say with just a couple of words, that in this city people KNOWS HOW TO HAVE FUN. And when i’m saying knows to have fun, I don’t mean that everyone is in extreme sports or have special interests to fill their schedules. Of course, they have hobbies, but they find joy and happiness in daily simple things, which the city environment, the weather, and the general conditions of life, transform into pleasures.
Οι υπάλληλοι στην Γαλλία, έχουν ένα πολύ ανθρώπινο γι αυτούς ωράριο (που καμιά φορά δυσκολεύει εμάς τους πελάτες) το οποίο είναι ως εξής: Ξεκινάνε στις 09:00 το πρωί, σταματούν στις 12:00 και πηγαίνουν για φαγητό και έναν καφέ, ξαναπιάνουν δουλειά στις 14:00, και στις 18:00 σχολάνε. Αυτό το ωράριο είναι η βάση πάνω στην οποιά υπάρχουν κάποιες παραλλαγές ανάλογα με την εταιρία/επιχείρηση, αλλά πάντοτε η δίωρη διακοπή είναι ΔΕΔΟΜΕΝΗ.
The employees in France, have a very human timetable. (which sometimes makes our lives difficult) which goes like: They start around 09:00 in the morning, stop at 12:00 and go for lunch and a coffee, get back to work at 14:00 and work until 18:00. Thats the schedule with some variations from company to company, but the 2 hour stop is a fact.
Συγκεκριμένα, η AIX EN PROVENCE, είναι κάτι σαν τον παράδεισο των εστιατορίων/ζαχαροπλαστείων/φούρνων/ταχυφαγείων/καφετεριών τα οποία έχουν πολλές και διάφορες ονομασίες, και στα οποία μπορείς να απολαύσεις κάθε λογής πιάτο, γαλλικής ή όχι κουζίνας, πολύ υψηλής ποιότητας, με τιμές NORMAL συγκρινόμενες με τις ελληνικές (πιάτα από 10 έως 13 ευρώ σε μέσο όρο). Ο καιρός εδώ είναι μεσογειακός. Φανταστείτε μία light έκδοση του Αθηναϊκού καιρού. Κάτι σαν Θεσσαλονίκη. Τέλειο. Ο καιρός αυτός βοηθά ακόμη περισσότερο τους κατοίκους να είναι συνεχώς έξω και να γεμίζουν τα κάθε λογής μαγαζία με τους συναδέλφους τους, τις γυναίκες και τα παιδιά τους, τους αγαπημένους τους.
Specifically, Aix En Provence, is something like heaven of restaurants/sweet-shops/bakeries/fast-foods/cafeterias, which have many and various names, and in which you can enjoy every kind of food/plate, french cuisine or not, very high quality, with prices really decent compared with the greek ones. (plates from 10 to 13 Euros in average). The weather here is mediteranean. Imagine a light version of Athenian weather. Somethine like Thessaloniki. Perfect. This weather helps even more the people to go out all the time, and fill every kind of shops and restaurants with their collegues, women and children and beloved ones.
Θα δείτε επίσης πολλούς ανθρώπους να κάνουν απλά βόλτα, μόνοι ή με τα σκυλιά τους. Με τα ποδηλατά τους, με τις πολυάριθμες φοιτητικές παρέες τους ( μιάς και όπως σας έχω πει το 80% του πληθυσμού της Aix είναι φοιτητές/μαθητές ) . Κανένας εργαζόμενος δεν τρέχει, ελάχιστοι άνθρωποι καπνίζουν. Κίνηση δεν υπάρχει και το parking είναι οργανωμένο έτσι ώστε παρόλο που η πόλη είναι αρκετά πυκνοκατοικημένη, δεν παίρνεις χαμπάρι ότι υπάρχουν πολλά αυτοκίνητα. Α, υπάρχουν και ποδήλατα προς ενοικίαση με ένα αυτόματο σύστημα πληρωμής – το οποίο ακόμη δεν κατανόησα – αλλά ούτως ή άλλως εγώ σκοπεύω να αγοράσω το δικό μου! Ναιιι!
You’ll see lots of people just walking around, alone or with their dogs. With their bikes, with their large student groups (as I’ve said before, 80% of Aix’s population are students) . I haven’t seen anyone run, few people smoke. There’s no traffic and Parking is so organized so that although the city is really full with people, you don’t notice that there are lots of cars. Oh, there are also bikes for rent with an automated payment system – which I haven’t yet understood – but anyway I plan to buy my own! Yeeee!
Υπάρχουν πραγματικά στιγμές που νιώθω πως ερωτεύομαι αυτό το μέρος. Μία από αυτές είναι όταν παίρνω το λεωφορείο για να πάω στο Πανεπιστήμιό μου το οποίο βρίσκεται 10-15 λεπτά έξω από την πόλη, σε ένα μέρος που λέγεται Puyricard. Χαζεύω σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής την Γαλλική εξοχή, η οποία είναι σα να βγήκε από ταινία, παραμύθι, όνειρο, κλπ κλπ. Είναι μία από αυτές τις φάσεις που οι λέξεις δεν είναι αρκετές για να περιγράψεις εικόνες, οπότε σύντομα θα προσπαθήσω να τραβήξω φωτογραφίες και να σας δείξω.
There are moments that I feel I’m falling for this place. One of those moments is when I take the bus to go to my University which is 10-15 minutes outside the city, in a place called Puyricard. I gaze around in the whole way there the French countryside which is like it’s from a movie, a fairytale, a dream, etc etc. It’s one of those moments that words are not enough to describe images, so soon I’m going to try and take some pictures and show you.
Είπα για λεωφορείο, και μιας και στο post που έκανα λίγες ώρες πριν φύγω είχα αναφερθεί σε λεωφορεία, να σας πω ότι το σύστημα λεωφορείων είναι ΑΨΟΓΑ οργανωμένο, με ωράρια και διαδρομές που αναγράφονται ξεχωριστά για κάθε γραμμή σε φυλλάδια που διατίθεντε από ένα μεγάλο γραφείο στην κεντρική πλατεία της πόλης (La Rotonde) το “Office du Tourisme” το οποίο γενικότερα έχει υπαλλήλους που δίνουν κάθε λογής πληροφορία σε τουρίστες, φοιτητές, γάλλους και ξένους για ότι έχει να κάνει με την πόλη, τις μεταφορές, την εύρεση διαμερίσματος, κι ένα σκασμό από πράγματα που ούτε πάει το μυαλό μου. ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΟ MAX. Ναι, παρόλο που το περίμενα και είχα ακούσει τόσα πολλά για τη διαφορά της Ελλάδας από τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ σε αυτόν τον τομέα, ΜΕ ΕΚΠΛΗΣΕΙ.
I mentioned the bus, and since the post I made couple of hours before I leave Greece mentioned buses, I wanna say that the bus system is PERFECTLY organized, with timetables and routes who are separately analyzed in brochures that are given by a big office in the main square of the city (La Rotonde) , called “Office Du Tourisme” and which generally has employees who give any kind of information in tourists, students, french and foreigners for everything that has to do with the city, transportation, finding an apartment, and a bunch of stuff which I can’t remember right now. MAXIMUM ORGANIZATION. Yep, although I was waiting and I’ve heard so many things about the difference of Greece from the other countries of the EU in that sector, I AM STILL SURPRISED.
Πάμε τώρα στους ανθρώπους! Είμαστε στο Γαλλικό Νότο, ο οποίος έχει πολλά κοινά στοιχεία με Μεσογειακές νοοτροπίες ( Ιταλική, Ελληνική, Ισπανική ). Αυτό φυσικά έχει και τα καλά του και τα κακά του. Προσωπικά τα κακά δε τα έχω δει ακόμη και ίσως και να μη τα δω και ποτέ. Ένα χαρακτηριστικό στοιχείο που ίσως λέει πολλά για την νοοτροπια αυτών των ανθρώπων είναι το ότι ΟΛΟΙ μα ΟΛΟΙ, νέοι ή μεγαλύτερης ηλικίας, φιλιούντε και στα δύο μάγουλα όταν χαιρετιούνται. Ακόμα κι αν μόλις γνωρίσατε κάποιον, θα σας φιλίσει σταυρωτά όταν πείτε καληνύχτα/αντίο. Μίλησα με Γάλλους που δεν είναι από εδώ και μου είπαν πως αυτό είναι χαρακτηριστικό μόνο του Νότου. Ισχύει τελικά αυτό που λένε όσο πιο Νότια πας τόσο πιο ζεστές είναι οι καρδιές των ανθρώπων;
Now about people! We’re in the French South, which has lots of common elements with the meditaranean mentalities ( Italian, Greek, Spanish ). This of course has its good sides and its bad sides. Personally I haven’t yet seen the bad ones, and maybe I’ll never will. A special thing that proves a lot about the mentality of those people is that EVERYONE, younger ones or older ones, kiss each other in both cheeks when they say hi or bye. Even if you JUST met someone, she/he(?) is going to kiss you in both cheeks when you say goodbye/hello. I talked with some French people who are not from the South and they told me that this is a characteristic of the South. So afterall is it true what they say that the Southern you go, the warmer people’s heart’s are?
Όσο για τους Γάλλους, οι εντυπώσεις μου παραμένουν οι ίδιες. Εξαιρετικά φιλικοί και ευγενικοί, όλοι τους. Κάθε μέρα κάτι μου χρειάζεται, κάτι ρωτάω, κανένα πρόβλημα απολύτως. Και τα παιδιά στο πανεπιστήμιο όλοι φιλικότητοι, κάνουν πλακίτσα. Μπορώ να πω ότι πριν έρθω ήμουν σκεπτικός για το πως θα αποδέχονταν έναν Έλληνα εδώ, αλλά όλες μου οι ανησυχίες εξανεμίστηκαν.
As for the French people, my impressions are the same as last time i posted. Overly friendly and polite, all of them. Everyday I need something, I ask for something, no problem at all. And the people at the University all very friendly, have fun and all. I can say that I had doubts before I come here about how a Greek person would be accepted, but all my worries have vanished.
Φυσικά, το ότι είμαστε στον Νότο, δεν αναιρεί το γεγονός ότι είμαστε στην Γαλλία. Αυτό σημαίνει μόδα, ρούχα, στυλ. Άνδρες και γυναίκες, είναι ντυμένοι ιδιαίτερα, ίσως καμιά φορά λίγο πιο εκκεντρικά αλλά και πάλι κομψά, και η λέξη CHIC είναι η πρώτη που μου έρχεται στο μυαλό για το στυλ τους. Ίσως αυτό έχει να κάνει και με το γεγονός ότι η Aix θεωρείται πόλη “πλουσίων” εκτός από πόλη φοιτητών, αν και προσωπικά δε βλέπω καμία επίδειξη πλούτου όπως π.χ. στην Ελλάδα που όλοι τριγυρνάνε με πελώρια Jeep σε μικρούς μικρούς δρόμους. Ο κόσμος εδώ μάλλον ξοδεύει τα χρήματά του σε καθημερινές απολαύσεις, φαγητά, γλυκά, ίσως ταξίδια, ε και φυσικά, ρούχα και καλλυντικά.
Of course, being in the South, doesn’t negate the fact that we’re in France. This means clothes, fashion, style. Men and women, are dressed in a special way, sometimes maybe a bit more eccentric but still elegant, and the word CHIC is the first the comes in mind for their style. Maybe that also has to do with the fact that Aix is considered rich people’s city except a students city, although personally I don’t see people trying to show off their riches like for example in Greece where everyone goes around with huge Jeeps in small small roads. People probably spends their money in daily pleasures, food, sweets, maybe travelling, and of course, clothes and cosmetics.
Ώρα να σας αφήσω. Την Δευτέρα μετακομίζω προσωρινά στην εστία του Puyricard (η οποία είναι super!) μέχρι να ελευθερωθεί το διαμέρισμα που βρήκα, 1η Οκτώβρη. Είναι κοντά στην Cours Mirabeau, αρκετά μεγαλούτσικο για τα δεδομένα της Aix, σε έναν πολύ ήρεμο, όμορφο δρόμο. Θα σας πω περισσότερα γι αυτό σε λίγες μέρες όταν όλα κλείσουν. Ίσως εκεί έχω περισσότερο χρόνο να postarw, ίσως και όχι γιατί τα μαθήματα και οι εργασίες ζορίζουν, αλλά όπως και να χει σας υπόσχομαι ένα post με πολλές πολλές φωτογραφίες της περιοχής.
I have to go. Monday i’m moving temporarily to the students residency in Puyricard (which is super!) until the apartment i found is free in the 1st of October. It’s close to Cours Mirabeau, big enough for Aix’s standards, in a very quiet, beautiful street. I’ll tell you more about that in a few days when everything’s final. Maybe I’ll have more time to post there, maybe not because the courses and the projects are getting tough, but anyway I promise a post with many photos from the area.
A toute a l heure!
