Μία υπέροχη εμπειρία! Εδώ είμαστε λοιπόν, μετά την ακύρωση των προγραμματισμένων ταξιδιών στο εξωτερικό, με νέα σχέδια (πάλι για εξωτερικό), στην μαγευτική Αυγουστιάτικη Αθήνα! Η “εμπειρία” δεν έγκειται τόσο στην χρονική περίοδο που είμαι εδώ, όσο για το γεγονός ότι θα περάσω στην ουσία τον υπόλοιπο μήνα home alone. Και παρόλο που αρκετές φορές έχω μείνει μόνος για διαστήματα 1-2 εβδομάδων, αυτή τη φορά το διάστημα θα ναι κομματάκι μεγαλύτερο, και αυτά που πρέπει να κάνω, κάπως περισσότερα.
Πολλοί γνωστοί και φίλοι μου χουν φάει τ’αυτιά. Πήγαινε εδώ, έλα εκεί. Καλά, εννοείται ότι ΥΠΕΡΕΥΧΑΡΙΣΤΩ όσους μ’εχουν καλέσει κάπου, ειδικά εκείνους που λίγο με ξέρουν και παρόλα αυτά προθυμοποιήθηκαν να με φιλοξενήσουν (κι αυτό μάλλον γιατί δεν έχουν ακόμη πάρει χαμπάρι τι γκρινιάρης περίεργος είμαι). Δυστυχώς όμως, δεν γίνεται. Πρώτον γιατί, κακά τα ψέμματα, το χρόνο που μας πέρασε, βασικά, ΔΙΑΚΟΠΕΣ έκανα. Στις παραλίες από τον Απρίλιο. Δεύτερον γιατί η πτυχιακή πρέπει να είναι ΕΤΟΙΜΗ τέλη Αυγούστου, και μέχρι τότε πρέπει και να έχω προετοιμαστεί και για το IELTS αλλά πάνω απ’ όλα και για το GMAT τα οποία δίνω 21 και 26 Αυγούστου αντίστοιχα.
Μιάς και πολλοί από εσάς θα έχετε ήδη κενά στα επεισόδια, τα παραπάνω Certifications τα χρειάζονται στα πανεπιστήμια που έκανα αίτηση για μεταπτυχιακό. Συγκεκριμένα, εάν όλα πάνε καλά, μέσα Σεπτέμβρη θα βρίσκομαι στον Γαλλικό Νότο, κάπου κοντά στην Μασσαλία, σε μία μικρή φοιτητική πόλη που λέγεται Aix En Provence. Και λέω εάν όλα πάνε καλά γιατί θα πρέπει αρχές Σεπτέμβρη να δώσω επιτυχώς τρία μαθήματα στη σχολή. Ελπίζω να τα καταφέρω, μιάς και το να ζήσω στη Γαλλία, ήταν και είναι τώρα ακόμη περισσότερο ένα απ τα όνειρά μου. Η άλλη επιλογή είναι το Brighton της Αγγλίας, αλλά μάλλον η Γαλλία φαντάζει πολύ πιο ενδιαφέρουσα ως προοπτική.
Επιστροφή στην καθημερινότητα όμως. Οι μέρες κυλούν αργά, με το άγχος να μεγαλώνει σιγά σιγά όσο πλησιάζει ο Σεπτέμβρης. Οι καθημερινές δραστηριότητες; Γράψιμο πτυχιακής (όποτε αποφασίσω να κλείσω το MSN), τυπικό μαγείρεμα, πλύσιμο, λίγο supermarket, DVD’s και “Friends” και κάνα βραδυνό ποτό στο Γκάζι, που όπως έχετε ήδη καταλάβει το χω κάνει στέκι. Κάπου στο πεζούλι του Hoxton θα μαι, ή στο στενάκι απέξω απ το Dirty Ginger, εξαρτάται. Έχει μείνει κανένας άλλος στην Αθήνα και μας διαβάζει;
