Δεν είναι ότι μας μαστιγώνανε κι όλας στη δουλειά, αλλά μετά τα Χριστούγεννα, λίγες έως καμία ευκαιρίες δεν είχαμε για άραγμα. Και με αυτόν τον καιρό, που ζεσταίνει, που πλέον η Αθηναϊκή ατμόσφαιρα γίνεται όλο και πιό δύσκολη, η κίνηση ανυπόφορη -γιατί φυσικά όλοι τρέχουμε έξω με τα τουτού με την πρώτη ευκαιρία- κλπ κλπ, οι διακοπές επιβάλλονται.
Δευτέρα αναχωρούμε λοιπόν για το νησί της φωτογραφίας, αφού η καλή φίλη Νανά μερίμνησε να μας καβατζώσει για ξενοδοχεία/εισιτήρια και μας υποσχέθηκε ένα mini-tour στην περιοχή! Όσο για την παρέα μου, έ, μάλλον έχετε ήδη καταλάβει ποιά θα είναι.
Όσο γι αυτήν, οι κουβέντες για το μέλλον έχουν φουντώσει, όσο και οι σκέψεις φυσικά, και πραγματικά αισθάνομαι πως σε λίγο καιρό, θα πρέπει να πάρω μία απ τις σημαντικότερες αποφάσεις της ζωής μου και ναι, έχω λίγο σοκαριστεί. Για την ακρίβεια σε λίγο λιγότερο από δύο μήνες. Καιρός ήταν όμως. Μιά ζωή όλα μου ερχόντουσαν σύμφωνα με το πρόγραμμα. Και μιά ζωή γκρίνιαζα. Οπότε, ας δούμε λίγο και την άλλη πλευρά. Γι αυτήν την απόφαση θα σας μιλήσω μάλλον μετά τη Σύρο, ίσως μάλιστα ζητήσω και την δική σας γνώμη. Καλό Πάσχα !!
